Polski
logotype

PŁYTY DOSTĘPNE NA WWW.FOLK24.PL

image1 image2 image3

Suka&Fidel Orkiestra

 https://www.youtube.com/watch?v=Dh-4xvavHZk

https://www.youtube.com/watch?v=CkQeQS7k630

https://www.youtube.com/watch?v=LfMsmq0pCnw

https://www.youtube.com/watch?v=j-3kaR2CTbs

 https://www.youtube.com/watch?v=U_HCjsTx1wI

 Ostatnie kilkadziesiąt lat obserwujemy w Europie powrót do brzmienia zapomnianych instrumentów muzycznych. To jeden z elementów procesu poszukiwania tożsamości kulturowej i przywrócenia zagubionej, naturalnej hierarchii wartości. Na bazie tych poszukiwań powstał zespół Marii Pomianowskiej Arcus Poloniae, który prezentuje nieznane dotąd brzmienia  w muzyce. Wynikają one z  barwy dźwięku odtworzonych instrumentów polskich. Zespół Arcus Poloniae przedstawia wybór najpiękniejszych i najciekawszych pieśni i tańców ludowych oraz dworskich będących  skarbnicą tradycji i źródłem inspiracji dla kolejnych polskich kompozytorów z Chopinem i Szymanowskich na czele. Pragnąc kontynuować i propagować najstarsze tradycje, repertuar zaczerpnięty jest ze źródeł historycznych, dokumentacji naukowej oraz podróży po wsiach polskich, owocujących zbiorami pieśni i tańców ludowych. Podstawowym instrumentem w polskiej muzyce ludowej są skrzypce. Ponieważ stanowią one w naszym folklorze element stosunkowo nowy, Arcus Poloniae postanowił sięgnąć do dawnej tradycji, instrumentów tzw. kolanowych na których grano techniką paznokciową. Jedną z cech wyróżniających polskie instrumentarium ludowe od niemieckiego, słowackiego czy białoruskiego jest występowanie niemal wyłącznie instrumentów smyczkowych .Fidele to instrumenty, które zdominowały w szczególności ludową praktykę muzyczną w Polsce. Stanowią trzon wszystkich tradycyjnych kapel Rozróżniamy dwa rodzaje instrumentów smyczkowych : fidele  ramieniowe i kolanowe. Te drugie przez wieki były szczególnie rozpowszechnione na ziemiach polskich. O popularności pozycji kolanowej na ziemiach polskich świadczą zapiski niemieckiego teoretyka muzyki Martina Agricoli XE "Agricoli" w jego dziele z 1545 r. Musica instrumentalis deudsch dotyczące tzw. polskich skrzypiec. Jako charakterystyczną dla kultury polskiej opisuje Agricola trzymanie instrumentu w pozycji pionowej oraz granie tzw. techniką „paznokciową”.  Polega ona na skracaniu strun poprzez odepchnięcie ich w bok płytką paznokcia palców lewej ręki. Agricola wspomina  o istnieniu tego instrumentu w kilku rejestrach co wiązało się z jego wielkością. Powodem dla którego Agricola zainteresował się polskimi skrzypcami była odmienna od zachodnio-europejskiej technika gry, która powodowała wyjątkowo piękne brzmienie instrumentu. Maria Pomianowska tworząc zespół postanowiła wskrzesić zapomnianą polską tradycję. I tak w składzie zespołu znalazły się kopie  XVI- wiecznego instrumentu smyczkowego pochodzącego z wykopalisk archeologicznych z Płocka oraz kopie znanej z przekazów z końca XIX w. tzw. suki biłgorajskiej a także suka mielecka, ostatnie odkrycie instrumentologów.  Koncerty Arcus Poloniae stanowią zatem niepowtarzalną okazję usłyszenia brzmienia wymarłej tradycji.