Polski
logotype

PŁYTY DOSTĘPNE NA WWW.FOLK24.PL

image1 image2 image3

Suka biłgorajska

Instrument zrekonstruowany na podstawie akwareli Wojciecha Gersona z 1895r .Pudło żłobione z jednego kawałka drewna czereśniowego. Ma kształt zbliżony do skrzypiec. Posiada 4 struny. Badanie terenowe prowadzone po II Wojnie Światowej pozwoliły sprecyzować,że na suce grano tzw. techniką paznokciową. Struny skraca się nie przez nacisk z góry, lecz przez boczny dotyk płytką paznokcia. Technikę paznokciową jako charakterystyczną dla polskich instrumentalistów opisał już w XVI wieku niemiecki teoretyk Martin Agricola. Paznokciowa technika gry stanowiąca o oryginalności suki wśród polskich chordofonów ludowych, okazała się przeszkodą nie do pokonania dla muzyków. Dlatego pierwsze zrekonstruowane egzemplarze trafiły do muzeów. Ożywienie zapomnianej tradycji stało się możliwe dopiero w chwili, gdy do muzycznej rekonstrukcji suki wykorzystane zostały bogate doświadczenia Marii Pomianowskiej w grze na pozaeuropejskich instrumentach smyczkowych takich jak sarangi czy morin-khur.

Godna uwagi jest również praca rekonstruktorska Zbigniewa Butryna, który ze znaczka pocztowego odtworzył sukę biłgorajską na potrzeby muzyki ludowej Lubelszczyzny. 

Film na temat rekonstrukcji Suku biłgorajskiej